امروز به جلسه نقد و بررسي كتاب «دين و جامعه» رفته بودم، از سلسله جلسات سخنراني و نقد كتاب كه توسط كميته آموزش دفتر تحكيم برگزار ميشود. بازگشتن تحكيم، با همه حرف و حديثها، به وضعيت تئوريك كه به نوعي اصل و ريشه اين تشكل محسوب ميشود، براي من جالب بود. اگرچه همين را در مورد كلاسهاي اميركبير هم ميگويم و كاش آنها به سمتي نميرفتند كه حتي كلاسها و بحثهاي تئوريك هم دوشقه شود. خداوكيلي نگاه كنيد؛ وقتي نصف سخنرانهاي اين دو سري كلاسها با هم يكي هستند، آيا نميشود نتيجه گرفت كه اين دوتا شدن مبناي فكري ندارد و ... بگذريم. مسائل تحكيم با خودشان. اميدوارم شكافشان كه به تازگي تشديد شده به گسست منتهي نشود و يكي دو هفته آينده را به خير از سر بگذرانند.
اين جلسات تحكيم كه گفتم، به طور منظم از هفته پيش برگزار ميشده و ظاهرا تا هفته اول شهريور هم ادامه دارد. يكشنبهها جلسه نقد كتاب دارند و پنجشنبهها سخنراني. كتابها مخصوصا خيلي خوب انتخاب شده؛ كه حيفم ميآيد برنامهاش را نگويم:
4 مرداد، سكولاريزم، از نظر تا عمل
11 مرداد، مشروطه ايراني
18 مرداد، درياي ايمان
25 مرداد، جامعه باز و دشمنانش
1 شهريور، دموكراسي، حقيقت يا مصلحت
امروز كه خود نويسنده كتاب، درباره كتابش بحث ميكرد. جلسات بعد را نميدانم چه كساني هستند، ولي هركه و هرچه باشد ارزشش را دارد. سخنرانيها هم جالب است. به هر حال من كه شديدا پيشنهاد ميكنم. يك محفل كوچك انديشهگي است بالاخره. برنامه كاملش را در اينجا ببينيد.