هفته پيش تاج زاده با همان جسارت ستودني و ركگويي هميشگي در جمع اميركبيريها سخنراني كرد. حرفهايش بسيار قابل تأمل بود و از خصوصيات خوب اين بشر واداشتن ذهن سياسي آدم به تكاپو و به چالش كشيدن مفروضات بديهي و پذيرفته ذهن ماهاست. الكي نيست كه همه نيروهاي سياسي دموكرات ايران قبولش دارند! اين خلاصه حرفهايش
اما جواد روح در وبلاگش سه نوشته كوتاه گذاشته با عنوان «نسل انقلاب و نسل انفعال» كه خصوصا آخرياش ديدگاه خاصي را نسبت به عملكرد نسل انقلاب و نگاه نسل امروز مطرح ميكند. دو سؤال اساسي كه مطرح ميكند اينهاست: 1- آيا ساختار حاصل از انقلاب (يا به قول جلايي پور «دستاورد» انقلاب؛ كه او ميگويد ما بحران دستاورد داريم) سنجه و معيار خوبي براي قضاوت درباره اصل انقلاب است؟ 2- آيا «نفرت» نسل امروز و «انكار» (يا من ميگويم «پشيماني») نسل انقلاب نسبت به آن كار بزرگي كه كرد، حسي درست و بجاست؟
عجالتا نظري ندارم. البته كلا كه نظر زياد دارم! اما بماند تا تأملي بيشتر. بخوانيدش و نظر بدهيد.