آقاي بهنود چند روز پيش يك مطلبي نوشته بودند با عنوان اوضاع در حال انفجار نجف. در قسمتي صحبت از اين شده بود كه چرا قم جاي نجف را نخواهد گرفت و ايشان توضيح داده بودند كه برخورد جمهوري اسلامي با حوزههاي علميه از برخورد شاه هم بدتر بوده: « رضاشاه با همه مبارزه ای که با حوزه های علميه و روحانيون و تحجر پيدا کرد – و بعد از حادثه نوروز اولين سال سلطنتش در قم به راستی با آن ها از در جنگ درآمد – هيچ کدام از روحانيون بزرگ را گرفتار زندان و اعدام نکرد و به سرنوشتی مانند آيت الله شريعتمداری و آيت الله منتظری و آيت الله آذری قمی و ده ها مرجع بزرگ که در ربع قرن گذشته با توهين و گرفتاری های سخت روبرو شدند مبتلا نکرد. پسرش – آخرين شاه ايران – تندترين کاری که در سلطنت سی و هفت ساله اش با مراجع کرد تبعيد آيت الله خمينی به ترکيه و تبعيد آيت الله طباطبائی قمی به کرج بود که همه با احترام و رعايت احتياط صورت گرفت. همان آيت الله طباطبائی قمی از يک سال بعد از خلاصی از حصر طلائی در کرج، به مشهد تبعيد شده و چنان محصورست که دور خانه و محل اقامت او را جوش داده اند و خانواده اش که از قضا از نرديکان رهبر جمهوری اسلامی بودند هم اجازه ملاقات با او نيافته اند. اين داستان دراز دامنی است که اسامی بلندتر از اين ها دارد. »
من نفهميدم از كدام آيت الله صحبت ميكنيد؟ بالاخره در زمان شاه بوده يا حالا؟ از كرج آن زمان تا مشهد اين زمان خيلي راه است. اصلا ماجرا چيست، مگر الان كسي در مشهد، آن هم به اين وضع عجيب و فجيعي كه گفتهاند، محصور است؟ (به قول بروبچ) مگر ميشود اينطور باشد و ما بيخبر باشيم؟! ولي نه، جدي؛ آقاي بهنود يك كم خبر دقيقتر بدهيد ببينيم ماجرا چيست؟ آقاي منتظري كه آنطور در حصر رفت، خب رفته بود زيرآب رهبر را بزند. رهبر هم اينقدر تحملش زياد بود، نه توانست خودش را در آن تجمع معروف بسيجيان كنترل كند و نه اطرافيانش را در برخوردهاي بعدي. ولي طباطبايي قمي؟؟ آن هم اينطور برخورد؟ آن هم فاميل باشد؟ آن هم اينقدر خشن، بدون ملاقات؟ من كه اصلا نميفهمم قضيه چيست!