پوشيده چه گوييم، همينيم كه هستيم ...
 



پنجشنبه، ۷ تیر




وبلاگ قبلي
پست الكترونيك

CMS: MT 2.661
By: Daghdagheh


۲۹ مرداد

تا چشم كار مي‌كرد دريا بود
آسمان مي‌گريست
دريا ناآرام شده بود
اوج دريا موج است
خواهش دريا از آسمان،
نياز دريا به آسمان،
قنوت دريا
دريا تا مي‌توانست به آسمان نزديك شده بود
آسمان خسته بود و غمگين
مي‌گفت و مي‌گريست: باران
دريا نشسته بود و گوش مي‌كرد،
و هر لحظه بر شور او افزوده مي‌شد
 آسمان مي‌گفت:

گاهي اوقات
هيچ ميلي به ديدن يك عده آدمي ندارم
اما باز با دست باز و دل بسته مي‌آيند
مي‌آيند نشاني دور مسافران دريا را
بي‌خود از خواب يك پياله آب مي‌گيرند
و بعد جوري عجيب آهسته مي‌پرسند:
آيا تو مايلي باز با ماه خسته
از خانهء بي چراغ سخن بگويي؟

مي‌گويم برويد
راحتم بگذاريد
راه دريا دور است
مسافران غمگين ما خوابند
و من هم اصلا اشتباه كردم كه از خواب گل و خاطرات گهواره سخن گفتم

به خدا ماه مقصر است
كه بي‌خبر از اين همه ابر عجيب
آمد، و از احتمال باران چيزي گفت
فقط يك عده آدمي آمدند
پنهاني بر پرده‌هاي ستاره نوشتند:
گاه نم نم هر باراني
سرآغاز اتفاقي از درياست
من كه باورم نشد

اما شما كه با چشم‌هاي خيس مادران ما
به دريا رسيده‌ايد
ديگر از چه مي‌پرسيد ديدگان من چرا باراني است؟!

من كه كاري نكرده‌ام
فقط يك چراغ برداشته‌ام
رفته‌ام كنار كوچه‌اي از اين جامعه
دارم به ماه خسته نگاه مي كنم
اگرچه هيچ ميلي به خواب ندارم
هيچ ميلي به ديدن يك عده آدمي ندارم
دارم به آسمان خوش‌باور بي‌خبر مي‌گويم:
حال كبوتر خوب است

در كوچه، گاه چراغ و چاقو با هم به خانه برمي‌گردند
قرار است ما هم برگرديم
برمي‌گرديم
مي‌آييم آن‌سوتر از پياله‌هاي شكسته
روياهاي مسافران غمگين خويش را جستجو مي‌كنيم
دمي آواز آشنايان دريا را مي‌شنويم
و بعد تا دمدماي صبح
اين وهله با دل باز و دست بسته
خسته از چراغ و ستاره سخن مي‌گوييم
ديدي ما اشتباه نكرديم
حالا چقدر خيره شدن در تولد روشنايي خوب است
چقدر شادماني آدمي از آواز آدمي خوب است
خوب است گاهي اوقات
ما نيز به خواب گل و خاطرات گهواره برگرديم
گاهي اوقات چه ميل غريبي به ديدن يك عده آدمي در من است
دلم مي‌خواهد بيايند
نشاني آشناي دريا را از ديدگان من بگيرند
و بعد، يكي از ميان مردگان ما بگويد:
تولد ماه را اگر نديده‌ايد
تولد نابهنگام چراغ و ستاره نزديك است
حالا به خانه‌هايتان برگرديد

يك دوست

نظرات شما:
تهراني !؟
2 # محسن :
خوش بگذره ..... !
داداش تو چرا آرشيو ندارى؟؟
ماه چیزی نگفت یا تو هاله ی دور ماه را ندیدی؟/ که یعنی فردا شاید نه ، حتما باران/ - قناعت به سهم ستاره که چیزی از جرم رفتن به رویای ماه نمی کاهد/ این را آن کسانی می گفتند که آمدند رفتند و هی سرشار از خنده های خیس نیامدن باران شدند/ حالا تو هم برو...هی بخند
تقصیر ماه بود یا تو هاله ی دور ماه را ندیدی؟/که یعنی فردا نه شاید، که حتما باران/اینجا قناعت به سهم ستاره چیزی از جرم رفتن به رویای ماه نمی کاهد/این را آنها می گفتند که هی بی خیال ماه و ستاره و سه تار و پیاله خندیدند/ خیس به نیامدن باران/حالا تو هم هی بخند...احتمال دارد حال کسی خوب باشد
جلادها نيز مي ميرند
7 # babo :
مرتيكه ان چرا نمي نويسي .حوصلمون كه سررفت!
سلام. چند وقت قبل مطلبي درباره كريمي نوشته بودي. امروز آمدم تا آن را بخوانم. اما هر گشتم نتوانستم آرشيو وبلاگ را پيدا كنم! حالا يا اينجا آرشيو نداره و يا اينكه من زيادي باهوش نيستم!
9 # سیاوش :
ارباب جان روز های نسبتا طولانی است که ننوشته ای . نکند عاقبت بخیر شدی ، پستی مقامی ، چیزی ؟ نکند گرفته اندت و چپقت را چاق کرده اند ؟ نکند تجدید فراش کرده ای وقت نداری ؟ نکند کاسب شدی عقل معاشت جا آمده دندان عقل در آورده ای ؟ نکند دستت از دار دنیا کوتاه شده ؟ نکند چون دیده ای اوضاع زمانه با تحلیل های علمی جور در نمی آید عقلت را خورده ای شده ای بهلول سر به بیابان گذاشته ای ؟ ها ؟ صوفیان جمله حریفند و نظرباز ولی زین میان حافظ دلسوخته بدنام افتاد سلامت باشی ایام به کام و عزت مستدام
10 # صدرالدين مشتاق ناييني :
سلام چرا نظرت در مورد ميرحسين تغيير كرده . اگر نگويي يك بلايي يا سر خودم مي آورم يا سر تو. آنچه بديدي بگو.ما همگان محرميم.