اين انتخابات اخير رياست جمهوري، يكي از مهمترين كاركردهاي خود را انجام نداد. علي الاصول انتخابات بايد شهوت قدرت طلبي يكسري آدمها را كه حول منافع و عقايد مشترك جمع شدهاند، يا ارضا كند يا سركوب.
اما اين انتخابات براي اكثر طرفهاي دعوا، ماجرا را نيمهكاره رها كرده و رفته! لذا پديده بيسابقهاي در ايران پيش آمده كه احتمالا به گسترش جامعه مدني كمك ميكند. توضيح اجمالي اين پديده ميشود ارضاي قدرت طلبي با شيوههاي نامعمول در ايران؛ تفصيلش هم از عهده من برنميآيد.
حالا البته براي اطرافيان قاليباف و لاريجاني قدري كمتر اين وضعيت فاجعهبار است، براي اطرافيان معين هم باز سركوب نسبي پيش آمده، به علاوه اينكه براي چنين وضعيتي آمادگي رواني لازم را داشتند از قبل. طرفداران هاشمي وضع خوبي ندارند و بدتر از همه وضع طرفداران كروبي است... از قديم گفتهاند: اوني كه از قاعدهها! بيخبره، آتيشش از همه تندتره!
به هرحال سطوح مختلف تحليلي وجود داره ديگه...