سرکار فرنگوپولیس خانم از دست من سرش را کوبیده به دیوار. ولی لازم است به ایشان و پویای عزیز توضیح بدهم که اتفاقا من این شعر و آن تکه را از قصد گذاشتم تا منظورم را به زبان بی‌زبانی بگویم، و گفتم. تا اولا در سطح یک بحث نشان دهم که همه ما به دیگران توهین می‌کنیم و این ترک و لر و فارس و عرب یا شاعر و سیاستمدار و کاریکاتوریست و راننده تاکسی ندارد. ثانیا در سطح دوی بحث نشان دهم که وقتی شمای فرهیخته از مرحوم شهریار انتظار دارید در چند دهه پیش به ارزشهای فمینیستی شما احترام بگذارد و زن را مثل تمام این قرن‌های گذشته کمتر از مرد ندانند، پس مردم تبریز هم حق دارند به خاطر یک "نمنه" شهر را به خاک و خون بکشند. ما همه از هم انتظار زیادی داریم. دوست داریم و تلاش می‌کنیم همه را با ته ذهن خود تطبیق دهیم. مانا نیستانی امشب به خاطر این در زندان می‌خوابد که هموطنان ترک زبان ما متوجه نمی‌شوند اگر در آن صفحه روزنامه از قول سوسک یک کلمه ترکی گفته شده دهها جمله هم به فارسی گفته شده، و هیچکس هم فکر نمی‌کند آن جمله‌ها معنایش توهین است. شما هم به خاطر این شاکی شده‌اید که توجه نمی‌کنید انتظار مراعات برابری زن و مرد از سوی مرحوم شهریار در شعر خود، انتظار بجایی نیست. من هم به خاطر این بلاهت اعظم مدام مورد اتهام هستم که نمی‌فهمم، و اصلا سعی نمی‌کنم بفهمم، بابا تو هرچی الان بنویسی فحش می‌خوری و فحشش را مشارکت هم می‌خورد! سرم را انداخته‌ام پایین و هرچه به ذهنم می‌رسد می‌نویسم، در نتیجه فحش می‌خورم وتأثیری هم نمی‌گذارد.

:: این روزها دارم فکر می‌کنم وبلاگ نویس در وبلاگ نویسی‌اش مأمور به تکلیف است یا نتیجه!

:: یک تذکر تئوریک: اگر آنارشیست باشی از هر فرصتی برای برهم زدن و نشان دادن مخالفت خود استفاده می کنی. اما اگر بخواهی دموکرات مدنی باشی حق نداری سطح دعوای سیاسی خود را از آرمانهای بلندی مثل دموکراسی و جامعه مدنی تا یک دعوای بچه‌گانه [...] پایین بیاوری. این است نقطه اصلی دعوا !

:: در مورد بحثهای قومیتی و این بحث اخیر خیلی حرف ها دارم. ولی اعتراف می‌کنم که جرأت نوشتن ندارم. اگر لازم باشد حاضرم ده بار دیگر با علی افشاری دست به یقه شوم ولی با کسانی که روی قوم و زبان خود تعصب دارند، درگیر نشوم. دست هام بالا !