دیشب بحث فوتیال در دستور دفتر سیاسی مشارکت قرار داشت و دو استاد دانشگاه هم دعوت کرده بودند که درباره این موضوع صحبت کنند. راستش اول کار تصور خود من این بود که چه موضوع چیپی را اینقدر دارند جدی می‌کنند. اما یک ذره که بحثها را شنیدم کفم برید از عمق ماجرا. در واقع هم فوتبال یکی از ماجراهای مهم جهان امروز است که هزارتو دارد و کلی پیچیدگی و تأثیرگذاری و اثرپذیری بر جاهای مختلف جوامع. به قول سعید حجاریان یکی از اقسام "دین مدنی" است که نسل آنها هم - به تعبیر من: مثل همه چپ‌ها و ایدئولوژیک‌های عالم- ابتدا تلاش می‌کرد آن را کمرنگ کند تا دین سنتی سست نشود، اما بعد که دید نشد، سعی کرد به آن درونمایه‌های دینی و ملی و امثالهم بدهد تا اینها درتعارض قرار نگیرند و همنشین شوند.

خلاصه، میهمانان جلسه دکتر نعمت الله فاضلی و پسرعمویش محمد فاضلی بودند. هردو هم انصافا خوب از پس بحث و تبیین زاویه دید خودشان به مسئله برآمدند. محمد آقا که تا توانست از تأثیر تأثرآمیز فوتبال بر تشدید بی‌اعتمادی در درون جامعه ما گفت، و اینکه قوتبال چقدر از این جهت همانند کل جامعه و به خصوص از جنبه‌های مختلف شبیه عرصه سیاسی است. پسرعمویش هم ساعتی در باب فوتبال سخن‌رانی کرد که اینقدر زیاد و خوب بود چیزی ازش یادم نیست!

ایشان از "السابقون" وبلاگ‌نویسی هم هست. سه سال پیش که من هم در پرشین‌بلاگ می‌نوشتم، در اینجا وبلاگ داشت. بعد که به ایران آمد، اگر اشتباه نکنم، مدتی وبلاگ ننوشت و بعد اینجا را باز کرد و الان هم در اینجا می‌نویسد. البته این انتقاد به ایشان وارد است که چرا هنوز دات کام نشده‌اند و سر و شکل درستی به وبلاگ نداده‌اند. خصوصا به این خاطر که از همان ابتدا تا الان نوشته‌هایشان در وبلاگ، چه یادداشتی و چه مقاله‌ای، انصافا خواندنی و آموزنده بوده است.

فکر می‌کنم و امیدوارم بحثهای خواندنی این دو در شماره آینده نشریه آیین منتشر شود. ولی حال و هوای علمی و در عین حال ملموس و قابل فهم بحثهایشان برای خود من که لذت‌بخش بود. نظراتی هم که بعضی‌ها از جمله آقا رضای خاتمی درباره فوتبال می‌دادند، همه را متعجب کرد. خود من که فکر می‌کردم او فرق فوتبال و والیبال را هم نداند، ولی عدد مربی‌های اخراج شده در این جام جهانی را هم می‌دانست! لاجرم - به قول دکتر خانیکی - فوتبال که سیاسی بود، سیاست و زندگی هم دارد فوتبالی می‌شود.