یک دوست بروشوری را که در نمایشگاه پلیس گرفته بود برایم آورد. عنوانش این بود: "اینترنت و خطرات پیش رو" که تهیه کننده اصلی اش معاونت امر به معروف سپاه منطقه قم بود و مخاطب اصلی آن هم والدین کودکان و نوجوانانی که با اینترنت کار می کنند. نکته ای که برایم جالب بود این بود که نگاه بدبینانه و به طبع محدودکننده را که قبلا جسته گریخته در خبرها و گزارشها و دیدگاههای موجود دیده و شنیده بودم، در سرتاسر این بروشور می شود دید. همان نگاهی که به شیوع گسترده اخبار اینترنت در صفحه های حوادث و انتشار مداوم خبرهای جرائم اینترنتی منجر می شد و نمونه آخرش هم ساخت فیلم "قتل آنلاین" است که برای اولین بار اینترنت را به متن سینمای ایران برده است، اما به عنوان یک ابزار جرم!

چند نمونه از عبارات این بروشور را می آورم تا نهایت کار این نگاه بدبینانه به اینترنت را نشان دهم. البته منظورم اصلا نفی لزوم آگاهی پدر و مادرها از اینترنت نیست، بلکه نشان دادن غایت افراط در بدبینی نسبت به اینترنت و یکسره منفی نشان دادن آن است. ببینید و قضاوت کنید:
- بیشتر کاربران 9 تا 19 ساله بر این باورند که اگر والدین آنها در جریان مضرات اینترنت قرار بگیرند، حتما با آنها مخالفت خواهند کرد و آنها دیگر نمی توانند به طور آزادانه از اینترنت استفاده کنند.
- با فرزندانتان در مورد نحوه استفاده از کامپیوتر و خطراتی که در هنگام کار با اینترنت ممکن است آنها را تهدید کند، صحبت کنید.
- کامپیوتر را در مکانی از منزل قرار دهید که بتوانید صفحه آن را دیده و فعالیتهای فرزند خود را تحت نظر داشته باشید.
- فرزندتان را هنگام حضور در اتاق های گفتگوی اینترنتی همراهی کنید.
- ترجیحا از یک ایمیل مشترک برای تمام اعضای خانواده استفاده کنید تا بتوانید فعالیت های فرزندانتان را زیر نظر داشته باشید.
- درست مانند رفتارهای او با سایر دوستانش در زندگی عادی، از او درباره دوستان آنلاینش سوال کنید و به بحث بنشینید.

پ.ن. دو بار قطع لحظه ای برق کامپیوتر به علت صاعقه! و از دست رفتن همه نوشته ها فقط همینقدر حوصله باقی گذاشت که این چند خط را دوباره از نو بنویسم.