دیگر بعد از یک سال و اندی کار دولت جدید، شنیدن یا دیدن کارهای عجیب و غریب از این دولت غیرمنتظره نیست. در واقع غیرمنتظره وقتی است که یک کار عادی و مثل آدم از این دولت و خصوصا رییس آن سر بزند. اما بعضی از رفتارهای کاملا طبیعی این دولت از مرز عجیب و غریب بودن می گذرد و به شاهکار تبدیل می شود. فرمان جدید احمدی نژاد درباره تغییر ساختار سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور که چند معاون و چندین مدیر و کارشناس تلفات داد، از آن جمله است.

الان ما یک معاون رییس جمهور داریم که نیروهای تابع او در هر استان زیر نظر استانداری کار می کنند.اما مشکل فقط این نیست که این آقا به یک چوب سفید تبدیل می شود. مشکل این است که بقیه هم عملا چوب سفید خواهند بود و بودجه مستقیما می رود زیر دست استاندارهایی که معمولا به خاطر تعلقات محلی و محیطی قادر به درک و فهم مسائل و ضرورتهای ملی نیستند. یعنی خلاصه می شود هرکسی سی خودش! بودجه در استان ها توزیع می شود و به طبع با نگاهی استانی. نتیجه اش این می شود که حرف آخر را حضرت آقای امام جمعه یا فرمانده سپاه منطقه و یا فوقش نماینده ولی فقیه در استان می زند. به جای اینکه نصف پول در همین مرکز حیف و میل شود که چیزی هم تهش برای کشور و مردم بماند، به اقصانقاط کشور فرستاده می شود که به تعداد خودی های همه استان ها نان خور به سر خوان بودجه کشور اضافه شود تا دیگر چیزی برای خرج کشور و مردم باقی نماند.

احمدی نژاد که البته نمی داند چه می خواهد، فقط می داند که می شود و می تواند. اما اینطور که او دارد کشور را حلو می برد سرنوشت ما احتمالا یکی از اینها خواهد بود: سیستم ملوک الطوایفی یا حکومت فدرالی و یا ولایات و امارات متحده ایرانی!